Prenataal trauma en geboortetrauma helen: de blauwdruk van je leven begrijpen

Veel van wat we ervaren in ons dagelijks leven heeft diepere wortels dan we ons bewust zijn. Vaak zoeken we de oorzaak van onze patronen, angsten of lichamelijke klachten in onze jeugd of volwassen leven. Maar steeds meer onderzoek én praktijkervaring laten zien dat de oorsprong van veel van onze overtuigingen, gevoelens en gedragspatronen al veel eerder ligt: in de periode vóór en rondom onze geboorte.

De tijd vanaf de conceptie tot vlak na de geboorte vormt als het ware de blauwdruk van ons leven. Wat we in deze periode ervaren, wordt opgeslagen in ons lichaam, zenuwstelsel en energiesysteem. Hoewel we er meestal geen bewuste herinneringen aan hebben, leeft deze informatie vaak nog steeds in ons voort.

Het lichaam herinnert zich meer dan we denken

Vanuit een holistische visie draagt ons lichaam herinneringen van veel vroeger dan onze bewuste geest kan bevatten. Niet alleen de periode in de baarmoeder, maar ook de conceptie, het moment van innesteling en zelfs de fase vóór de conceptie kunnen imprints achterlaten.

Tijdens de zwangerschap leeft een baby niet geïsoleerd in de baarmoeder. De buitenwereld werkt voortdurend door op de binnenwereld van de foetus. Denk aan:

• – De relatie tussen de ouders
• – De emotionele toestand van de moeder
• – Stress op het werk
• – Financiële zorgen
• – Voeding en gezondheid
• – Spirituele overtuigingen
• – Culturele en maatschappelijke omstandigheden

Een baby voelt alles, via hormonen, emoties, energie en lichamelijke reacties van de moeder. Het ongeboren kind leert hierdoor al vroeg hoe veilig of onveilig de wereld mogelijk is. Hier zit ook een positieve kant aan. Hoe de moeder haar leven beschouwt tijdens die negen maanden helpt om de baby te vormen en voor te bereiden op de wereld waar het geboren wordt: het is een manier om te overleven.

Belangrijke momenten die diepe imprints kunnen achterlaten:

De conceptie

De conceptie/bevruchting is het allereerste begin van ons fysieke bestaan. De omstandigheden waarin een kind wordt verwekt, kunnen invloed hebben op de eerste ervaringen van welkom zijn, gewenst zijn en bestaansrecht.

Zelf kijk ik ook naar de periode vóór de conceptie, waarin de ziel zich voorbereidt op incarnatie. Hoe zit het met het verlangen van de ziel om het aardse leven te ervaren en te leren. En/of heeft de ziel moeite met het verlaten van de Bron? Thema’s die als gevolg hiervan kunnen spelen zijn bijvoorbeeld, heimwee naar Thuis, niet goed kunnen aarden, hier niet willen zijn.

De innesteling

Wanneer het embryo zich nestelt in de baarmoederwand ontstaat de eerste fysieke verbinding met de moeder. Dit is een cruciaal hechtingsmoment. Op een diep niveau kan hier een ervaring ontstaan van: Mag ik hier zijn? of Is er plek voor mij?

Het moment waarop de zwangerschap wordt ontdekt

De reactie van de ouders op de zwangerschap kan een belangrijke imprint vormen. Werd het nieuws met vreugde ontvangen? Was er schrik, onzekerheid of afwijzing? Werd er misschien getwijfeld of het kind wel geboren mocht worden? Of werd je pas heel laat in de zwangerschap ontdekt?

Wanneer een embryo/foetus onbewust ervaart niet welkom te zijn, kan dit later zichtbaar worden als: Zichzelf klein maken, moeite hebben met zichtbaar zijn, angst om ruimte in te nemen. Sommige mensen ontwikkelen een patroon van “heel stil aanwezig zijn” om geen last te zijn voor anderen.

De eerste uitwisseling via de navelstreng

Via de navelstreng ontvangt de baby niet alleen voeding, maar ook gifstoffen zoals alcohol, rook, medicijnen, drugs en informatie over de emotionele toestand van de moeder. Dit wordt ook wel het “umbilical affect” genoemd.

Wanneer een moeder langdurig stress ervaart of emotioneel onvoldoende steun ontvangt, kan de foetus zich noodgedwongen aanpassen aan deze omstandigheden. Hierdoor ontstaat soms al vroeg een innerlijk conflict tussen de eigen behoeften en de noodzaak om zich aan te passen aan de omgeving.

De periode in de baarmoeder

Gedurende negen maanden wordt de baby voorbereid op de wereld waarin hij of zij geboren zal worden. De beleving van de moeder bepaalt mede de biologie van het kind. Een ontspannen moeder stimuleert de ontwikkeling van hersengebieden die betrokken zijn bij liefde, empathie, verbinding en compassie. Langdurige stress activeert juist systemen die gericht zijn op overleving en waakzaamheid.

Ook het verlies van een tweelinghelft kan diepe sporen nalaten. Naar schatting begint ongeveer tien procent van de zwangerschappen als een twee- of meerlingzwangerschap. Wanneer één van de embryo’s vroeg in de zwangerschap overlijdt, kan de overlevende baby gevoelens van verlies, leegte of een diep verlangen naar verbinding meedragen zonder te weten waar deze vandaan komen.

Geboortetrauma: wanneer de overgang naar het leven overweldigend wordt

De geboorte is een van de meest intense ervaringen van ons leven. Voor veel baby’s verloopt deze overgang relatief natuurlijk, maar soms wordt het proces als overweldigend ervaren. Mogelijke oorzaken van geboortetrauma zijn onder andere: een zeer langdurige bevalling, medische complicaties voor moeder en/of kind, vastzitten tijdens de geboorte, zuurstoftekort, (spoed)keizersnede, vacuümverlossing, tangverlossing, vroeggeboorte gevolgd door intensieve medische zorg.

Voor een baby kunnen dergelijke ervaringen voelen als levensbedreigend. Het zenuwstelsel registreert deze stress en ontwikkelt overlevingsstrategieën die later in het leven nog steeds actief kunnen zijn.

De eerste uren na de geboorte

Ook de periode direct na de geboorte is van groot belang. Hoe wordt een baby ontvangen? Is er direct huid-op-huidcontact? Is er rust, veiligheid en verbinding? Of is er juist scheiding van moeder en kind, medische noodzaak of emotionele afwezigheid?

Deze eerste hechtingsmomenten vormen een belangrijke basis voor gevoelens van veiligheid, eigenwaarde, vertrouwen en verbondenheid.

Wanneer vroege ervaringen patronen worden

De periode van conceptie tot vlak na de geboorte is de meest gevoelige fase voor het ontstaan van patronen die ons leven lang kunnen doorwerken.

Wat we in deze periode ervaren, wordt opgeslagen in het impliciete geheugen en het celgeheugen. Omdat deze ervaringen plaatsvinden voordat taal zich ontwikkelt, herinneren we ze ons meestal niet bewust. Toch kunnen ze zichtbaar worden in ons dagelijks leven.

Veel mensen blijken onbewust situaties te creëren die lijken op hun vroegste ervaringen. Het systeem probeert oude, onverwerkte ervaringen zichtbaar te maken om opgelost te worden. Het probleem is dat deze herhalingen meestal onbewust plaatsvinden. De pijn voelt als iets van nu, terwijl de oorsprong vaak veel ouder is. Hierdoor voelen mensen zich eerder slachtoffer van hun omstandigheden dan dat ze begrijpen wat er werkelijk geraakt wordt.

Mogelijke gevolgen van prenataal trauma en geboortetrauma

Omdat deze vroege ervaringen direct invloed hebben op het zenuwstelsel, kunnen de gevolgen zich op allerlei manieren uiten.

Veel voorkomende signalen zijn:

• – Altijd alert zijn
• – Chronische spanning in het lichaam
• – Chronische stress
• – Overgevoeligheid voor prikkels
• – Moeite met ontspanning
• – Slaapproblemen
• – Koude handen en voeten
• – Weinig lichaamsbewustzijn
• – Oppervlakkige ademhaling
• – Onverklaarde vermoeidheid
• – Paniek in tunnels, liften of kleine ruimtes
• – Vage angsten
• – Angst voor afwijzing
• – Het gevoel niet welkom te zijn
• – Gebrek aan bestaansrecht
• – Angst voor controleverlies
• – Moeite met intimiteit en relaties
• – Diepe gevoelens van eenzaamheid
• – Innerlijke onveiligheid

Daarnaast kan trauma de communicatie en het vermogen tot contact beperken. Vooral de relatie met de moeder speelt hierin een belangrijke rol, omdat deze verbonden is met de eerste ervaring van afhankelijkheid, intimiteit en verbinding.

Heling via het lichaam en het bewustzijn

In het werken met prenatale thema’s en geboortethema’s gaat het niet zozeer om het verhaal en om de feiten, maar om wat er in jouw leeft en geheeld en geïntegreerd wilt worden. Wat nodig is, is erkenning van de ervaring die nog steeds invloed heeft op het heden.

Ik zet meerdere methodieken in, waaronder een of meerdere KwantumReizen. In het werken in en met het kwantumveld stemmen we ons niet af op een verhaal, maar op het lichaamsgeheugen, het impliciete geheugen en je huidige staat van bewustzijn én op wat je wel wilt ervaren en/of onderzoeken.

Het mooie vind ik dat het onderbewuste werkt volgens een veiligheidsprincipe. Het laat alleen zien wat op dat moment geïntegreerd kan worden en wat het zenuwstelsel kan dragen. Het kwantumveld geeft nooit alles tegelijk vrij. Dat betekent dat precies die ervaring zichtbaar wordt die relevant is voor de huidige levensfase en klaar is om geheeld te worden.

Heling ontstaat niet door eindeloos het verhaal te herhalen, maar door de emotionele lading los te laten, het lichaam alsnog veilig te laten afronden wat destijds niet kon worden afgerond en het veld de ruimte te geven zich opnieuw te organiseren. Wanneer dat gebeurt, ontstaat vaak vanzelf meer rust, ruimte en vrijheid.

Van overleven naar leven

Bewustwording van prenatale en geboorte-imprints helpt ons begrijpen waarom we reageren zoals we reageren. Het geeft inzicht in diepgewortelde overtuigingen en patronen die jarenlang ons leven hebben gestuurd.

Misschien ontdek je dat jouw voortdurende alertheid ooit een noodzakelijke overlevingsstrategie was. Of dat jouw angst voor afwijzing teruggaat naar een ervaring van ongewenst zijn. Misschien begrijp je eindelijk waarom verbinding zo spannend voelt of waarom je altijd zo hard hebt gewerkt om je plek te verdienen.

Dat inzicht brengt vaak iets heel waardevols: compassie. Compassie voor jezelf, voor de strategieën die je hebt ontwikkeld om te overleven en uiteindelijk ook voor je ouders, die vaak zelf handelden vanuit hun eigen geschiedenis en omstandigheden.

Het verleden hoeft niet langer je toekomst te bepalen. Wanneer oude imprints worden gezien, gevoeld en geïntegreerd, ontstaat ruimte voor nieuwe ervaringen. Dan verschuift de aandacht van wat ooit gebeurd is naar wat je nu wilt creëren.

Begeleiding

Wil je onderzoeken hoe prenatale en geboorte issues jouw leven beïnvloeden? Weet je dat je een pittige start hebt gehad in het leven? Kijk eens naar mijn traject Helen van prenataal trauma en geboortetrauma. Ook losse sessies zijn mogelijk. De sessies helpen je oude overlevingspatronen los te laten en opnieuw verbinding te maken met je oorspronkelijke kracht, levenslust en vertrouwen.

Je mag worden wie je werkelijk bent.